TO MÓJ NOWY MASMIX

Posmarowali nią okładkę nowego "Newsweeka". Na fotce maślane oczy z nadpalonym papierosem i zapowiedź "przeboju literackiego roku" o "dużej sile rażenia". No tak. Dorotka po raz drugi wybiera się w pogoń za tęczą po runo brzydkiego kaczątka młodzieżówkowej prozy. Z fragmentów "Pawia królowej", miłosiernie udostępnionych czytelnikom "Newsweeka" wynika, iż prawidłem "drugiej książki" będzie głośniej, mocniej, ciężej. Chyba niewielu konserwowych odbiorców to wytrzyma, ale też nie dla nich powstał ten rymowany ślizg kontrolowany po śmietnisku nowomowy. Wysłannicy "Newsweeka" z grubej rury strzelają analogią do "Wesela" Wyspiańskiego, że i u Dorotki i u rezerwowego wieszcza podobna rytmizacja przedstawianej rzeczywistości. Na kolana każą rzucić natomiast, występujące podobno obficie, akcenty autotematyczne, świadczące, iż autorka spisuje całość na nawiasach i zawiasach własnej biografii oraz procesu twórczego. Sądząc z tych paru kąsków, udostępnionych w "Newsweeku", Dorotka lepiej trawi rynsztok nizin ludowości niż konsumuje owoce wyżyn współczesnej kultury, lecz to na jej korzyść tylko. Potencjalni czytelnicy wezmą Dorotkę za swojaka, jak w przypadku wcześniejszej defloracyjki ze Silnym super star. Teraz star jest Dorotka i ona rozdaje kartki zarówno na bycie sprzedajną, jak i niebycie konformistką. Druga powieść sprzeda się jednak wyśmienicie, bo potrzeba produktu wyprofilowanego pod rozluzowane hormony najmłodszej generacji czytacieli, produktu miksującego całą tę pulpę Warszawkowej telewizorni z pulpetami ulicznej wegetacji, jest przeogromne. Dorotka zatem znowu rządzi. Dla niej stypendia, szpalty kolorowych tygoników, zawiść malutkich pióropuszycieli. A dla nas paw..